Maandelijks archief: februari 2018

Rugzak op zolder

Je hoort vaak de uitdrukking van kinderen met een rugzakje. In de praktijk zie ik veel ouders met een dikke rugzak. In deze rugzak zit dan jaren frustratie en irritatie over de periode rond de scheiding.

Moeilijke situaties en herinneringen uit het verleden. Momenten waar iemand de schuld van moet krijgen en een hoop wrok over dingen die destijds gezegd zijn. We kennen het allemaal.

Mijn coach spiegelde mij een keer, al jaren geleden. Ze zei: ” Waarom speel je steeds dat cassettebandje weer af? Het levert je niets op toch? Dat is het verleden”. Die opmerking kwam echt binnen. Dat deed ik inderdaad. Ik was eraan gewend geraakt om bijna zonder emotie eruit te gooien wat mij overkomen was. Daar was ik me dus niet eens bewust van en ik wist ook eigenlijk niet meer waarom ik dat deed. Het bevestigde wel steeds een soort slachtofferrol waar ik in zat. Totaal niet nuttig meer eigenlijk in mijn geval. Als ik daar uit wilde moest ik dus kijken waar ik nu zat en waar ik heen wilde.

Doe jij dat ook wel eens? Met eigenlijk teveel gemak vertellen over je rottige tijden? Stop er gewoon mee! Wees er bewust van wat je zegt en wat het je gaat brengen. Je kunt ook aangeven dat je het er even niet over wilt hebben. Zo kan luisteren naar anderen je misschien veel meer opleveren.

Start bij jezelf want een ander kun jij niet veranderen. Dus zet die zware rugzak maar op de zolder. Zo kun zonder deze rugzak weer vrij bewegen, dansen en een sprintje trekken zelfs. Wat heerlijk vrij.

stock photo, jumping, black-and-white, playing, running, fun, girl, jump, woman, happy, bnw, assistant

Dit ritueel = je keuze voor compassie

Vechtscheidingen komen heel veel voor helaas en hierin worden de eventuele kinderen vooral de dupe. Ik lees regelmatig de dingen die deze kinderen aangeven op sites over gescheiden ouders en daar gaan mijn nekharen van overeind staan. Tegelijkertijd besef ik mij ook dat ik ook wel degelijk mijn kinderen heb belast met de keuze voor de trouw aan mijzelf.

Wat kunnen wij als ouders nu doen om een verandering teweeg te brengen? Wat kunnen wij onze eventuele kinderen en omgeving meegeven?

Ik voel aan alles dat dit gaat over het inslikken van ego en trots en vanuit een helicopterview te kijken naar jouw situatie.

Oké, er is veel gebeurd en het was niet best. Je bent gekwetst en je hebt pijn geleden en misschien nog. Balen. Door je boos op te stellen hoef je dan nog niet naar de pijn die eronder ligt. Dat kun je een tijd volhouden en toch komt het dan ergens weer terug. Bij jou of indirect via je kinderen.

Het verleden kun jij niet veranderen. Wel de manier waarop jij vandaag besluit hiermee om te gaan!

Waar zit je nu en waar wil je heen? Hoe ziet dat eruit? Hoe voelt dat? Wat moet jij dan vanaf nu doen?

De verandering begint bij jou. Bij jouw besluit. Door iets af te sluiten en nieuw te beginnen.

Dat houdt ook in dat je zelf begint om met mededogen ( compassie) naar jezelf en naar je ex te kijken. Zelfs te kiezen voor het eventueel vergeven. Dat kan. Dat vergt moed natuurlijk. Maar het is aan jou. Vergeven is niet verlies nemen. Het is het accepteren van de feiten en het afsluiten om verder te kunnen.

Wil jij dat ook? Bel mij dan. 0631684544

Gespleten en toch prachtig!

Mijn missie

Het is vooral niet mijn missie om scheiden te stimuleren. Hoewel het soms misschien beter is. Je leeft maar een keer en we leven tegenwoordig best lang. De belofte van “tot de dood ons scheidt ” is naar mijn mening zeer gedateerd en niet meer van deze tijd.

Scheiden is een pijnlijk en langdurig rouwproces met veel consequenties voor beide partners en eventuele kinderen. Daar ontkom je helaas niet aan en je moet er samen doorheen.

Wanneer jij er klaar voor bent, kun je kijken naar hetgeen je ervan geleerd hebt, hetgeen je mee wilt nemen en ook dat wat je bewust niet mee wilt nemen. Hoe voel je je vandaag? Wie ben jij zonder deze partner? Wat is je rol in deze nieuwe situatie en hoe wil jij die vorm gaan geven? Hoe wil jij uitstralen en wat wil jij aantrekken? Indien er kinderen zijn dan kun je jezelf de vraag stellen wat voor ouder je wilt zijn? Heel bewust. Visualiseer dat en zie en voel hoe dat eruit zou zien.

Zelf zie ik het behoud van de vriendschap met de vader van mijn kinderen als een heel belangrijk punt. We zullen altijd verbonden blijven door onze kinderen. Wanneer ik respectvol en mild communiceer zal het hem ook uitnodigen mij ook eerder op deze wijze te behandelen. De kinderen zullen dit voelen en zien. Daar kan ik dan trots op zijn. Natuurlijk maak je wel eens een foutje misschien en reageer je een keer onhandig en toch kun je jezelf dan terugfluiten. Dan bied ik mijn excuses aan. Dat kan ook.

Trouw aan mijzelf

De datum van de trouwdag blijft een dingetje. Ik weet nog dat ik de laatste jaren gefeliciteerd werd met mijn trouwdag maar zelf van binnen de vreugde hierover niet meer voelde. Gek fenomeen eigenlijk. Daar was niemand schuldig aan maar het was er niet meer.

Hoe mooi is het wanneer je deze datum weer een nieuwe dimensie kunt geven? Voor jou klinkt Divorceday misschien niet als iets wat je gaat vieren. Dat hebt je waarschijnlijk ook niet direct bij een begrafenis. En toch is het heel nuttig, troostend en klopt het om ook deze transitie te vieren.

Vandaar de trouwaanmijzelfdag. Vier het groots! Elk jaar weer zou ik zeggen.

Je kunt dan stilstaan bij de waarde van deze periode die je hebt beleefd samen en alle goeie momenten op z’n minst. Je hoeft niet te ontkennen dat er ook pijn en verdriet was. Toch leggen we de nadruk op het positieve en zijn dankbaar voor wat het wel was ooit.

In een ritueel komen deze dingen aan de orde. Voor eventuele kinderen is het in het bijzonder van groot belang om te horen en voelen dat ze destijds wel uit liefde ontstaan zijn.

Na dit ritueel kun je zelf vorm geven aan een viering die passend lijkt. Dat kan klein en intiem met bijvoorbeeld een lunch of groots in de vorm van een feest met familie en vrienden. Dat is aan jou en daar bent je geheel vrij in.

Dit vergt ook een aanpassing van de maatschappij. In Japan worden er al divorceday feestjes gevierd als een soort gevolg van de tsunami destijds. Mensen waren zich hierdoor extra bewust hoe kort het leven kan zijn en dat leven in het nu belangrijker is.

Gespleten en toch prachtig

Vrij van ballast in nieuwe relatie stappen

Na een langdurige relatie met misschien een vervelend einde zit je niet direct op een nieuwe relatie te wachten. Wanneer dit wel weer op je pad komt is dat mooi. Voor die mensen die verder willen is de kans groot dat je bewust of onbewust nog belemmeringen hebt of ballast meedraagt deze nieuwe relatie in. Dat gaat vaak in de weg staan en een nieuwe partner voelt dit misschien wel maar kan hier niet veel mee.

img_0188

Op de vraag ” Wat zou je in een volgende relatie anders aanpakken?” , kun je al veel antwoorden bedenken. Dat is heel persoonlijk maar vaak weet je het antwoord wel. Schrijf dit eens op. Zo kun je het er later nog eens bij pakken om jezelf hieraan te herinneren.

Om dit te voorkomen kun je er dus voor kiezen om eerst heel bewust af te sluiten en ook emotioneel spiritueel echt te scheiden.Het verleden kun je niet overdoen, wel kun je ervan leren en met een mooi ritueel kun je dus stilstaan bij het nu. Dit moment.

Daarna is het pad weer vrij voor een eventuele nieuwe liefde en kan de energie weer stromen.

Mild communiceren

Wanneer een van de twee een ander heeft gevonden, wanneer er nog geen nieuwe balans is gevonden rondom het ouderschapsplan en of de omgangsregeling en bijvoorbeeld de alimentatie maar moeizaam doorkomt, dan is het moeilijk om vriendelijk te blijven communiceren. Dat snap ik volledig. Zo ontwikkelt zich al snel een soort houding en negatief patroon van communiceren dat zichzelf in stand gaat houden.

Wanneer je het ritueel pakt om het tij te keren kies je bewust voor jouw aandeel hierin. Je kunt zelf weer beginnen met een wijze van communicatie waar jij je goed bij voelt. Dat straal je uit en dat werpt zijn vruchten af. Daar geloof ik heilig in. Begin bij jezelf. Daar heb jij invloed op.

FF375460-BE6C-4D06-9BD8-A48FECC8D6E5.jpeg

Mindful afsluiten

Mijn vriendin zat al jaren in een huwelijk waarbinnen de verbondenheid die er ooit tussen haar en haar man was geweest ver weg was en ze wist dat het ook niet meer terug zou komen. Ze hadden drie prachtige kinderen gekregen waarvoor ze heel dankbaar was. Hij was inmiddels verhuisd en ze hadden een soort nieuwe balans en een redelijke omgangsregeling. Zij vroeg mij om een ritueel te doen samen omdat ze wist dat ik mij hiermee bezig hield.

Ik vroeg haar haar ring en trouwboekje erbij te pakken en we zijn met z’n tweeën eerst 5 minuten gaan mediteren. Dit deden we al jaren samen en dat voelde dus heel vertrouwd. Daarna heb ik haar een aantal constructieve vragen gesteld, waarop ze heel bewust en rustig hardop antwoordde. Zo sloot ze haar huwelijk bewust af. Mild voor zichzelf en voor hem, het was voorbij en een schuldgevoel zou haar niet langer dienen.

Met hernieuwde kracht zag ik haar zienderogen opknappen. Het juk was van haar schouders. Zo mooi.

5D2ECFF8-17C5-464D-960D-B6E852889F1F.jpeg

Het is mooi geweest

Wanneer je in een vervelende scheiding terecht bent gekomen is het niet zo voor de hand liggend om stil te staan bij de mooie dingen die er mogelijk ook zijn geweest. De focus ligt dan even heel ergens anders. Behoud van jezelf en hervinden van je nieuwe zelfstandigheid. Vaak zitten boze gevoelens en teleurstelling nog in de weg.

In de maatschappij van nu is er verder ook geen vast moment waarop je jezelf kunt terugfluiten om te zeggen, letterlijk en figuurlijk: Het is mooi geweest! Tijd om iets af te sluiten door stil te staan bij wat is geweest en daarna verder te kunnen, zonder onnodige ballast. Je moet namelijk ook ergens een keuze willen maken om het verleden te laten rusten en te kijken naar het nu. Voor jezelf en voor je omgeving.

Dat ga ik veranderen. Ik wil dat mensen weten dat er naast de grote ceremonie op bijvoorbeeld je trouwdag, met alle familie en vrienden erbij, nu ook een ritueel of ceremonie is om het af te sluiten. Groots beginnen en groots afsluiten.

Geen schaamte of rancune maar keuzevrijheid en trouw zijn aan jezelf. De pijn wordt er niet minder van maar je kiest er bewust voor om te zijn met deze pijn en met compassie naar de situatie te kijken. Het is wat het is.

De situatie kun je niet veranderen maar wel de manier waarop je besluit ernaar te kijken. Ik ga je daarbij helpen. Dat is mijn missie.

IMG_0119