Even echt bij mijn gevoel

Het was even stil na ons eigen scheidingsritueel. Onze scheiding kwam nu echt binnen en het was tijd om mijn gevoelens echt even toe te laten. Zo mooi en emotioneel.

Wat sonde en hoe jammer. Therapie was heel zinvol en liet ons inzien dat het niet meer lukt samen als partners. Keihard. Ik heb veel tranen gelaten en tegen mijn hond gejammerd. Deze keek mij heel sullig aan.

Mijn mantra deze dagen is:” Hoe groter de pijn en het verdriet, wees dan dankbaar omdat je dus echte liefde hebt gekend”. Dat heb ik. Dat hebben we. Nu moeten we er een nieuwe draai aan geven en dankbaar zijn dat we ouders blijven van deze heerlijke goed gelukte kinderen. Dat zijn we.

De appjes soms waarin we elkaar te snel even informeren over belangrijke dingen. Op de loer ligt de neiging om in je angst of uit achterdocht te snel te reageren.

Elke keer leer ik hoe bewust ik elk woord moet kiezen en bewust zijn van het mogelijke effect van de door mij gekozen woorden. Wil ik deze app echt sturen? Shit, te snel verstuurd… voelt even lekker. Daarna schuldgevoel. Ook ik ben niet perfect. Maak fouten. En moet soms “sorry” zeggen. Een woord waar ik oprecht een soort hekel aan heb omdat je direct voelt of het echt is of niet. Ik hou van echt en ik verlang dat iedereen wil leren van zijn of haar fouten. Dat uitgangspunt is al een misvatting op zich. Dat is niet zo.

Nu mijn eerste vakantie zonder mijn kids. Ik weet dat ze in goede handen zijn en niets te kort zullen komen. Ik ben er alleen niet bij. Herinneringen zonder mij. Dat doet pijn( hart). Toch is het beter zo denk ik( hoofd). Back to basics. Ademhalen en vertrouwen. Hoe voel ik me op dit moment. Kwetsbaar en dankbaar.

Vorig jaar lag alles nog voor me en was ik bang voor alles. Nu merk ik stap voor stap dat ik weer sterker word en aantrekkelijker. Beter gezelschap voor mijzelf en voor anderen. Dat heeft hij ook en daarom zie ik nu steeds een hele aantrekkelijke ex.

Steeds wanneer ik even terugval en stiekem wat hoop koester over misschien toch nog een toekomst samen, gebeurt er weer iets en zie ik hoe anders we inmiddels over veel zaken denken en hoe datgeen wat we deelden steeds iets minder wordt hoewel niet minder intens ergens. Dat moet je ervaren om het te snappen vrees ik.

Met mij gaat het steeds wat beter. Ik ga nu wel meer dingen aan en durf te falen. Minder oordeel in mijn hoofd en minder schuldgevoel. Sommige mensen zie ik minder en dat is soms pijnlijk maar misschien nodig nu. De tijd zal het leren. Mijn zelfvertrouwen groeit weer en dat was hard nodig. Kleine positieve ervaringen opdoen om zo verder te durven gaan. Zonder over elke scheet die je laat overleg te hebben en een soort toestemming te vragen of bevestiging. Dat zijn die rare rolpatronen die erin sluipen. Dat deed ik vroeger ook nooit. Hoe deed ik dat eigenlijk 23 jaar geleden?

Herken je dit en wil je er eens over praten of wil je meer weten over een eigen scheidingsritueel? Kijk op www. Scheidingsrituelen.com of stuur een email naar info@scheidingsrituelen.com .

Een ritueel om verder te kunnen met wat het mooiste is van jullie samen. In een nieuwe vorm. Zelf zaaien om straks weer te genieten van je eigen mooie verse groene gras. Niet dat van de burenšŸ˜œ

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s